.*. สาเหตุของสงครามครูเสด .*.
![](/files/u19014/nav_16_sec05p0401_bhb.gif)
สาเหตุของสงครามครูเสด
ประการแรก สงครามครูเสดเป็นผลของความขัดแย้งกันเป็นเวลาช้านานระหว่างคริสจักรทางภาคตะวันตกกับอาณาจักรมุสลิมทางภาคตะวันออก ต่างฝ่ายต่างก็พยายามที่จะมีอำนาจเหนืออีกฝ่ายหนึ่ง ความขัดแย้งกันนี้มีลักษณะของสงครามครูเสดมาตั้งแต่สงครามครูเสดยังไม่เกิด ในศตวรรษที่ 11 ชาวคริสเตียนได้ส่งทหารมาปะทะมุสลิม เพราะว่าการที่อิสลามแพร่ขยายไปอย่างรวดเร็วนั้นก่อให้เกิดความหวาดกลัวขึ้นทั่วไปในหมู่ชาวคริสเตียนในยุโรป
ประการที่สอง ความกระตือรือร้นในการแสวงบุญของชาวคริสเตียนก็เป็นสาเหตุหนึ่ง ในศตวรรษที่ 11 ความกระตือรือร้นในการไปแสวงบุญยังนครเยรูซาเล็มของชาวคริสเตียน มีมากกว่าที่เคยเป็นมา ในขณะเดียวกันนั้นเยรูซาเล็มหรือปาเลสไตน์ได้ตกมาอยู่ในการปกครองของเตอรกี ผู้แสวงบุญของชาวคริสเตียนได้หลั่งไหลกันเข้าไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์นั้น แต่บางครั้งคนเหล่านั้นก็ถูกปล้นสดมภ์หรือได้รับการปฏิบัติไม่ดีบ้าง เช่นเดียวกับที่ผู้แสวงบุญชาวมุสลิมได้รับอยู่ทุกวันนี้ ได้ถูกเสริมเติมแต่งให้ดูใหญ่โตขึ้นโดยผู้แสวงบุญและแพร่สพัดไปทั่วยุโรปเป็นเหตุให้โลกคริสเตียนลุกเป็นไฟขึ้น
ประการที่สี่ มุสลิมได้กลายเป็นเจ้าแห่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนมาตั้งแต่ศตวรรษที่ 10 เป็นต้นมา การค้าพาณิชย์ในทะเลเมดิเตอร์เรเนียนจึงตกอยู่ในความควบคุมของชาวมุสลิมอย่างเต็มที่ พวกพ่อค้าต่างชาติโดยเฉพาะพ่อค้าจากเวณิช ปิซา และเยนัว ต่างก็มีผลประโยชน์ทางการค้าอยู่ในแถบนี้ แต่ถูกปิดกั้นเส้นทางเสียแล้ว ดังนั้นผลประโยชน์ทางการค้าจึงมีบทบาทสำคัญอยู่ในสงครามครูเสดด้วย
![](/files/u19014/2009-11-29_085544.jpg)
ประการที่ห้า คำร้องทุกข์ของอเล็กซิส คอมมินุส (Alexius Commaenus) ซึ่งดินแดนทางด้านทวีปเอเซียของเขาถูกพวกซิลญูกพิชิตไป สันตปาปาเออร์แบนที่ 2 (Uraba) และการกระทำของสันตปาปาผู้นี้เป็นสาเหตุที่ทำให้สงครามครูเสดระเบิดขึ้นในทันที นั่นคือสันตปปาปาผู้นี้ได้เรียกประชุมชาวคริสเตียนที่เมืองเลอมองค์ในภาคตะวันออกเฉียงใต้ของฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน ค.ศ.1095 และรบเร้าให้ชาวคริสเตียนผู้มีศรัทธาทำสงครามกับชาวมุสลิม ความประสงค์ของท่านในเวลานั้นก็คือ ต้องการจะรวมคริสตจักรของกรีกมาไว้ใต้อิทธิพลของท่านด้วย ท่านได้สัญญาว่าผู้ที่เข้าร่วมในการต่อสู้จะได้ยกเว้นจากบาปที่เคยทำมา และผู้ที่ตายในสงครามก็จะได้ขึ้นสวรรค์ ภายในเวลาไม่นานก็รวบรวมผู้คนได้ถึง 150,000 คน ส่วนมากเป็นชาวแฟงค์ และนอร์แมน คนเหล่านี้ได้มาชุมนุมกันที่นครเยรูซาเล็ม