สำนวนและสุภาษิตจีน

                

             

                      

เฝ้าตอรอกระต่าย 守株待兔 (Shǒuzhūdàitù)

        宋国有个农夫种着几亩地,他的地头上有一棵大树。一天,他在地里干活,忽然看见一只兔子箭一般地飞奔过来,猛的撞在那棵大树上,一下子把脖子折断了,蹬蹬腿就死了。这个农夫飞快的跑过去,把兔子捡起来,高兴地说
        “这真是一点劲没费,白捡了个大便宜,回去可以美美地吃上一顿了。”
        他拎着兔子一边往家走,一边得意地想:“我的运气真好,没准明天还会有兔子跑来,我可不能放过这样的便宜。”
        第二天,他到地里,也不干活,只守着那棵大树,等着兔子撞过来。结果,等了一天什么也没等到。他却不甘心,从此,天天坐在那棵大树下等着兔子来撞死。他等呀等呀,直等到地里的野草长得比庄稼都高了,连个兔子影也没有再见到。
       “守株待兔”的成语就是从这个故事来的。人们用它来比喻不想努力,而希望获得成功的侥幸心理。
    
       Sòng guóyǒu gè nóngfū zhǒng zhe jǐ mǔ de, tā dì dìtóu shàng yǒuyī kē dà shù. Yītiān, tā zài dì lǐ gàn huó, hūrán kànjiàn yī zhǐ tùzǐ jiàn yībān dì fēi bēn guòlái, měng de zhuàng zài nà kē dà shù shàng. Yīxià zi bǎ bózi zhéduàn le, dēng dēngtuǐ jiù sǐ le. Zhège nóngfū fēikuài de pǎo guòqù, bǎ tùzǐ jiǎn qǐlái, gāoxìng de shuō.
       “Zhè zhēnshi yīdiǎn jìn méi fèi, bái jiǎn le gè dà piányi, huíqù kěyǐ měiměi dì chī shàng yī dùn le.”.
         Tā līng zhe tùzǐ yībiān wǎng jiā zǒu, yībiān déyì dì xiǎng:“Wǒ de yùnqì zhēn hǎo, méizhǔn míngtiān hái huì yǒu tùzǐ pǎo lái, wǒ kě bùnéng fàng guò zhèyàng de piányi.”.
       Dì èrtiān, tā dào dì li, yě bù gān huó, zhǐ shǒu zhe nà kē dà shù, děng zhe tùzǐ zhuàng guòlái. Jiéguǒ, děng le yītiān shénme yě méi děngdào. Tā què bù gānxīn, cóngcǐ, tiāntiān zuò zài nà kē dà. Shù xià děng zhe tùzǐ lái zhuàng sǐ. Tā děng ya děng ya, zhí děngdào dì li de yěcǎo zhǎng de bǐ zhuāngjia dōu gāo le, lián gè tùzǐ yǐng yě méiyǒu zàijiàn dào.
       “Shǒuzhūdàitù” de chéngyǔ jiùshì cóng zhège gùshì lái de. Rénmen yòng tā lái bǐyù bùxiǎng nǔlì, ér xīwàng huòdé chénggōng de jiǎoxìng xīnlǐ 
  
      สมัยก่อนมีชาวนาคนหนึ่ง วันหนึ่ง ขณะที่กำลังทำไร่ไถนาอยู่บังเอิญมองเห็นการต่ายป่าวิ่งกระหืดกระหอบมาแต่ไกล และเนื่องจากมันวิ่งมาเร็วเกินไปจึงพุ่งเข้าชนตอไม้ที่อยู่ริมคันนาคอหักและล้มลง ชาวนาเห็นดังนั้นก็รีบวางจอบวิ่งเข้าไปหิ้วกระต่ายตัวนั้นขึ้นมา และตื่นเต้นดีใจมากที่อยู่ดีๆก็ได้กระต่ายป่าตัวอ้วนพีมาโดยไม่ต้องเสียแรง เขารีบหิ้วกระต่ายตัวนั้นกลับบ้านทั้งที่ยังไม่ถึงเวลาเลิกงาน พอก้าวเข้าประตูบ้าน ภรรยาของเขาก็ยกกระต่ายที่ตายแล้วตัวนั้นขึ้นมาดูแล้วถามอย่างอารมณ์ดีว่า
      “โอ้โฮ! แกจับกระต่ายป่าตัวนี้มาจากไหนหรือ?”
ชาวนาตอบอย่างร่าเริงว่า “กระต่ายตัวนี้ไม่ใช่ข้าจับได้หรอก มันรนหาที่เอง” แล้วชาวนาก็เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นทั้งหมดให้ภรรยาฟัง ภรรยาของเขาดีใจจนยิ้มไม่ยอมหุบ จากนั้นภรรยาของเขาก็แร่เนื้อกระต่ายมาทำเป็นอาหารอันโอชะให้เขากินและบอกเขาว่า
      “ถ้าแกสามารถหิ้วกระต่ายกลับมาได้ทุกวัน ข้าก็จะทำอาหารอร่อยๆให้แกกินทุกมื้อเลย”
นับแต่นั้นมา ชาวนาก็วางจอบเสียม วางมือจากงานในไร่นา วันๆเอาแต่นั่งคุดคู้รออยู่ที่ข้างตอไม้ เพราะคิดว่าจะมีกระต่ายวิ่งมาชนตอไม้ตายอีก ผ่านไปวันแล้ววันเล่า ก็ไม่มีกระต่ายวิ่งมาชนตอไม้ตายเป็นตัวที่ 2 อีกเลย แต่ที่นาของเขากลับมีหญ้าขึ้นรกรุงรังไปหมด แถมยังถูกเพื่อนบ้านพูดจากระเซ้าเย้าแหย่อีกด้วย 


          สำนวน “เฝ้าตอรอกระต่าย” ใช้การอุปมาว่า อยากได้ผลประโยชน์ที่ได้มาโดยไม่นึกไม่ฝัน ไม่ต้องอาศัยความพยายามของตัวเอง สำนวนนี้ให้ข้อคิดกับเราว่า ไม่ว่าทำอะไรอย่าได้คิดว่าเราจะฟลุ้คหรือโชคดีไปเสียทุกเรื่อง

สร้างโดย: 
ครูนิยุตา โคโมโตะและน.ส.สุภาพร สุทธิไชยากุล

มหาวิทยาลัยศรีปทุม ผู้ใหญ่ใจดี
 

 ช่วยด้วยครับ
นักเรียนที่สร้างบล็อก กรุณาอย่า
คัดลอกข้อมูลจากเว็บอื่นทั้งหมด
ควรนำมาจากหลายๆ เว็บ แล้ววิเคราะห์ สังเคราะห์ และเขียนขึ้นใหม่
หากคัดลอกทั้งหมด จะถูกดำเนินคดี
ตามกฎหมายจากเจ้าของลิขสิทธิ์
มีโทษทั้งจำคุกและปรับในอัตราสูง

ช่วยกันนะครับ 
ไทยกู๊ดวิวจะได้อยู่นานๆ 
ไม่ถูกปิดเสียก่อน

ขอขอบคุณในความร่วมมือครับ

อ่านรายละเอียด

ด่วน...... ขณะนี้
พระราชบัญญัติลิขสิทธิ์ (ฉบับที่ 2) พ.ศ. 2558 
มีผลบังคับใช้แล้ว 
ขอให้นักเรียนและคุณครูที่ใช้งาน
เว็บ thaigoodview ในการส่งการบ้าน
ระมัดระวังการละเมิดลิขสิทธิ์ด้วย
อ่านรายละเอียดที่นี่ครับ

 

สมาชิกที่ออนไลน์

ขณะนี้มี สมาชิก 0 คน และ ผู้เยี่ยมชม 412 คน กำลังออนไลน์